Ook 5de seizoen Peaky Blinders is sterk en intens ★★★★☆

Het vijfde seizoen van Peaky Blinders vertelt veel behartigenswaardigs over heden en verleden, maar ontstijgt de werkelijkheid evengoed.

Er zijn ongetwijfeld vele oorzaken te noemen voor het succes van de historische misdaadserie Peaky Blinders. Dat Netflix de BBC-serie wereldwijd verspreidt bijvoorbeeld. Of dat oud-voetballer David Beckham een kledinglijn heeft gemaakt op basis van de immer fraai uitgedoste bendeleden – van wie het hoog opgeschoren kapsel overigens minstens zo kenmerkend is als hun kleding.

Maar aan de basis ligt toch de ook in het vijfde seizoen onverminderde kwaliteit van de serie zelf. En daarvoor zijn twee mensen in het bijzonder verantwoordelijk. De Engelse scenarioschrijver Steven Knight, ook auteur van de beste misdaadfilm van deze eeuw, Eastern Promises, bedacht de serie. Zelf afkomstig uit de een na grootste stad van Engeland, baseerde Knight zich op de anekdotes van zijn ouders over hún jeugd in Birmingham. Die voltrok zich in de arme wijken, waar misdaadbendes met hun illegale (gok)activiteiten de dienst uitmaakten – de Peaky Blinders hebben daadwerkelijk bestaan.

De werkelijke geschiedenis speelt in alle seizoenen een rol, te beginnen bij de Eerste Wereldoorlog in seizoen 1. Verder zagen we Winston Churchill voorbijkomen, die dit seizoen terugkeert, nu het Lagerhuis een prominente rol speelt. Maar Peaky Blinders is tegelijk vanaf het begin de werkelijkheid ontstegen: de misdaadbende bestond in de jaren twintig van de vorige eeuw, waarin de serie zich afspeelt, allang niet meer. Laat staan dat bendeleider Tommy Shelby ooit parlementslid is geweest. 

Maar in seizoen 5 zit hij daar dus wel degelijk, gekozen door de bevolking van Birmingham. En al direct groeien hem, traditiegetrouw, de problemen boven het hoofd. Het familiekapitaal is net lekker aan het opbouwen in de Verenigde Staten, als de beurskrach in Wall Street het bezit doet verdampen. Er is ruzie met de machtige Chinese bendes in de stad. En, grootste probleem, Tommy ervaart dat met zijn verschijnen in het parlement zijn gezag in de misdaadbende inboet. Kwetsbaar als hij is, wordt hij dan benaderd door Oswald Mosley, Tommy’s Labour-partijgenoot die in het diepste geheim de fundamenten legt voor de British Union of Fascists. En daar ontmoeten feit en fictie zich dus weer.

Sam Claflin als Oswald Mosley in het vijfde seizoen van Peaky Blinders.

Hoe Knight die twee uiterst stijlvast (soundtrack!, geweld!) op een glijdende schaal laat bewegen, is een grote kracht van Peaky Blinders. Hij kan via die historische figuren veel behartenswaardigs over verleden en heden vertellen, let maar eens op de toespraken en het charisma van Mosley (Sam Claflin). Maar hij laat ook een telefooncel in een woeste leegte neerzetten, waar de telefoon rinkelt op het moment dat Tommy op zijn paard passeert.

Deze Tommy is de tweede pijler van de niet aflatende kwaliteit van Peaky Blinders. De intensiteit waarmee Cillian Murphy gestalte geeft aan de door de Eerste Wereldoorlog-getroebleerde ziel, is angstaanjagend. De gepijnigde junk, die doelloos de demonen najaagt die hem eindelijk kunnen verslaan en rust kunnen brengen in zijn hoofd, is een van de krachtigste personages uit de misdaadfilmgeschiedenis. En dan moeten de seizoenen 6 en 7 nog komen. Daarna, zo heeft Steven Knight beloofd, krijgt Tommy eindelijk rust. Jammer, maar hij heeft het meer dan verdiend. 

Peaky Blinders

Seizoen 5, 2019. Met o.a. Cillian Murphy, Helen McCroy, Paul Anderson, Sophie Rundle, Tom Hardy en  Sam Claflin.

Bedacht en geschreven door Steven Knight. Te zien op Netflix.

Van de eerdere recensies van Peaky Blinders is die van seizoen 3 nog online te lezen.

Bronvermelding

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *